на галоўную    фотагалерэя   гасцёўня                       краязнаўчы сайт
 


Экскурсіі

Краязнаўчы музей

Абрадавыя святы

Паходы па краю

Талькаўскі фэст

Гісторыя

Фэст 2007

Фэст 2008

     Фэст 2009

Фэст 2010

Фэст 2011

Фэст 2012

Фэст 2013

Фэст 2014

Працы вучняў пра край

Краязнаўчая канферэнцыя

Cвята "Наш край"

 

Талькаўскі фэст-2009 адбыўся!


Свята паэзіі, народнай і бардаўскай музыкі прайшло ўжо дзевяты раз у Тальцы. Ад 2007 года фэст праходзіць толькі на прыродзе - Коласавай паляне (тут стаяла "стража"-леснічоўка, дзе ў 1930-ыя гады ў лесніка Волеся Бранавіцкага летаваў Якуб Колас), што знаходзіцца ў лесе за Таллю - ужо трэці год мясцовыя ўлады не дазволілі правядзенне свята ля Талькаўскага клуба. Не дазволена вешаць абвесткі ў Тальцы, даць аб'яву ў "Пухавіцкія навіны", забаронена вучням Талькаўскай школы прыходзіць на свята.

Але ўсё роўна фэст адбыўся. Андрэй Мельнікаў з Гомелю спяваў свае песні, а Таццяна Барысік з Магілёва чытала ўласныя вершы і гумарэскі, выклікаючы апладысменты і рогат прысутных. Упершыню сёлета да нас прыехаў са сваімі вершамі малады паэт Віталь Быль - і быў цёпла сустрэты публікай. Уразіў гумарам і незвычайнай для такога юнака дабрынёй. Другі раз завіталі з Мінска дуэт Раман Яраш і Юлія Літвінава. Спадабаліся народныя песні ў іх выкананні - манера спявання, рэпертуар з розных куткоў Беларусі, зладжанасць выканаўцаў. Раман Абрамчук таксама другі раз спяваў пад гітару ля нашага вогнішча і зноў не расчараваў прысутных. Цімафей Авілін, Ільля Арэстаў і Аляксей Галіч выканалі трыо некалькі народных песень і здолелі ператварыць усіх гледачоў у агульны хор. Урэшце спевы Аляксея Галіча - "Зорка Венера", "Аксамітны летні вечар", "Пагоня", "Я ня ганю землі чужыя" - завяршылі першую ўрачыстую частку свята. Пасля гэтага новы дудар , які прадставіўся Лесавіком, іграў танцавальныя мелодыі, а моладзь танчыла "Падыспань", "Базар", "Ойру", "Кракавяк", гулялі у Шуляка, Цяцерку, Баяроў.

Раз'язджацца сталі, калі ўжо сонца зайшло і стала імкліва цямнець, наракаючы, які кароткі дзень стаў у кастрычніку.

Надвор'е было цудоўнае: сонца, празрыстае паветра і сіняе-сіняе неба, быццам гэта не кастрычнік. Пра восень нагадваў прахалодны ветрык, што калі-нікалі прарываўся на паляну, жоўтая лістота на дрэвах ды журавіны, якіх паспелі набраць некаторыя госці ў Руднянскім балоце.

уверх